Szukaj

Dzień skupienia w Lipniku

W ramach przygotowania do Jubileuszu 30-lecia naszej Fundacji, w dniu 19 czerwca 2019r. w Domu Formacyjno-Szkoleniowym w Lipniku przeżywali dzień skupienia dyrektorzy, kierownicy, Rada i Zarząd Fundacji Pomocy Młodzieży im. św. Jana Pawła II "WZRASTANIE". Spotkanie rozpoczęło się Mszą św. Homilię a następnie konferencje głosił ks. prof. Dariusz Dziadosz. Tematami konferencji były: Poczucie własnej misji i odwagi oraz miłość. Głębię refleksji ks. Profesor przedstawił nam na podstawie Ksiąg Starego Testamentu: Jozuego i Ozeasza. Ksiądz Profesor nawiązał do misji naszej Fundacji i jej realizacji za życia śp. ks. Franciszka Rząsy - Założyciela i ukazał perspektywy jej ciągłości.


W pierwszej konferencji Ksiądz Profesor wskazał na trzy zasadnicze momenty w Księdze Jozuego (1,1-18)odsłaniając nam tożsamość misji osób angażujących się w działalność Fundacji, a mianowicie:

1) Świadomość misji. Po śmierci Mojżesza, sługi Pana, Bóg poleca Jozuemu - następcy Mojżesza, aby to on przeprowadził Izraelitów przez rzekę Jordan do ziemi obiecanej, pomimo, że to Mojżesz wyprowadził Izraelitów z Egiptu.

Człowiek musi widzieć, że jest tylko trybikiem w ciągłości. Nic nie da się uczynić samemu. Trzeba o tym pamiętać i iść dalej. Bóg dla wszystkich ma miejsce. Jesteśmy sługami nieużytecznymi. Każdy z nas ma się odnaleźć, wypełniając misję pochodzącą od Pana Boga. Nasze zaangażowanie w pomoc potrzebującym to też wprowadzanie do "ziemi obiecanej". Pomagamy, aby przez parę chwil potrzebujący pomocy poczuli się szczęśliwi, wolni. Tego uczy nas Biblia, która odsłania drogę i przeprowadza nas w perspektywie woli Bożej. Być Jozuem, to równa się, Bóg jest zbawieniem, wyzwoleniem. Takim ma być każdy z nas. Traktować pracę swoją jako wprowadzanie do ziemi obiecanej.


2. Jak to zrobić, żeby zdobyć ziemię obiecaną. Bóg postawił Jozuemu warunki: "bądź mężny i mocny, ponieważ ty rozdasz temu ludowi w posiadanie ziemię, którą poprzysiągłem dać ich przodkom. Tylko bądź mężny i mocny, przestrzegając wypełniania całego Prawa, które nakazał ci Mojżesz, sługa mój. Nie odstępuj od niego ani w prawo, ani w lewo, aby się okazała twoja roztropność we wszystkich przedsięwzięciach." (Joz 1,6-7).

Nie bój się i nie lękaj, wszędzie jest Pan Bóg twój, to Bóg się zatroszczy. Jestem narzędziem Pana Boga. Istotne, aby mieć poczucie sensu swojej pracy. To ode mnie zależy czy moja praca ma szacunek. Świadomość pracy dla misji pomaga w wypełnianiu prawa Bożego, które nigdy się nie zmieni, pracować z uśmiechem. To odniesienie do Boga, Jego błogosławieństwo, poświęcenie, szacunek do drugiego owocuje we współpracy w zespole. Liczy się duch zespołu, jesteśmy jedną drużyną. Bóg nigdy nie zostawi. Oczywiście, że człowiek potrzebuje uznania w pracy. Nie szuka się swojego szczęścia i dobra, ale tych, których się prowadzi. Życie zgodne z Prawem Bożym to znaczy mieć zasady. Nawet jeżeli popełni się błąd, to można naprawić.


3. Teokracja. W prowadzeniu dzieła i realizacji misji musi być skuteczna metoda zarządzania. Potrzeba pewnych zasad i ich wypełnianie. Jeżeli nie będzie wierności tym zasadom w pracy, to nic się nie osiągnie. Przypomnijmy sobie wychowawców super dobrych a wychowawców wymagających, którzy tę zasadę stosowali, uwzględniając możliwości wychowanków.


Temat drugiej konferencji to miłość. Ksiądz Profesor wprowadził nas w refleksję Księgi Ozeasza (11,1-11).Nie ma nic większego jak miłość. Człowiek wierzący ma to wpisane: Bóg jest miłością. Doświadczamy tego na co dzień. Każdy wychowawca powinien poszukiwać tej miłości. Wzorem do naśladowania jest sylwetka Boga Ojca kochającego swojego Syna.

Miłość małżeńska jest wzorem dla dzieci. Doświadczenie tej miłości ma wielki wpływ na relacje w życiu. Biblia podkreśla miłość ojcowską. To w Ojcu jest źródło dawania życia. Podstawą szukania sensu życia jest relacja z Bogiem. Doświadczenie miłości ojca ziemskiego ma wpływ na różne koncepcje Boga: Bóg jest mocny, albo Bóg jest słaby, albo Bóg się nami nie interesuje. Bóg jest Ojcem każdego człowieka, dał życie, jest odpowiedzialny za każdego. Taki obraz należy przenieść w nasze życie, w nasze zachowania. Należy wyrównać przez to braki u wychowanków i podopiecznych.

To, że Bóg istnieje doświadczamy w naszej wierze.